24 Kasım 1928’te açılan Millet Mektepleri’nde yaşlı, genç, çocuk, kadın demeden tüm yurttaşlara yeni harflerle okuma yazma öğretilmiştir. Bu büyük eğitim seferberliğinde en özverili emek cumhuriyetin “irfan ordusu”nun neferlerine, yani öğretmenlere aittir. Yeni Türkiye Cumhuriyeti’nin  çağdaş yüzü onların ellerinde şekillenmiştir.

Atatürk’ün “Millet Mektepleri Başöğretmenliği”ni kabul ettiği 24 Kasım, öğretmenler günü olarak 1981 yılından beri kutlanmaktadır.

***
Öğretmenlik yalnızca bir meslek değil, aynı zamanda bir yaşam biçimidir. Bu öyle bir yaşam biçimidir ki bir öğretmen için akıl, erdem ve sevgi vazgeçilmezdir. Zahmetlidir öğretmenlik uğraşı... Emek ister, sabır ister... Zaman zaman zor koşullara direnmeyi, yoku var etmeyi gerektirir. Dünyanın bütün çiçekleriyle uğraşmayı gerektirir.

DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ

 “Bana çiçek getirin, dünyanın bütün
çiçeklerini buraya getirin”

(Köy öğretmeni Şefik Sınık’ın son sözleri)

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
Bütün çiçekleri getirin buraya,
Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
Son bir ders vereceğim onlara,
Son şarkımı söyleyeceğim,
Getirin, getirin… ve sonra öleceğim.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
En güzellerini saymadım çiçeklerin,
Çocukları, öğrencilerimi istiyorum
Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
O bakımsız ama kokusu eşsiz çiçek.
Kimse bilmeyecek seni, beni kimse bilmeyecek
Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.
... 
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım,
Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

 (Ceyhun Atuf KANSU)

Aşağıda yer alan sözleriyle Socrates’in, Diyojen’in, Eflatun’un, Kemal Atatürk’ün ve daha nice düşünürün de söylediği gibi onurludur bu uğraş... Yıllar boyunca her çocukla yeniden ve yeniden başlar. Öğretmenler asla yaşlanmaz!  

Dünyada her şeye kıymet biçilebilir. Ama öğretmenin eserine kıymet biçilemez. (Socrates) 

Yeryüzünde öğretmenlikten daha onurlu bir şey tanımıyorum. (Diyojen)

Yeryüzünde barışı sağlayacak sihirli değnek analarla öğretmenlerin elindedir. Eğitim demek, vücutta ve ruhtaki güzelliği ve mükemmelliği son mertebesine kadar geliştirmek demektir. (Eflatun)

 Ulusları kurtaranlar yalnız ve ancak öğretmenlerdir. (Mustafa Kemal Atatürk)

***

Bir Öğrenciden Öğretmenine… Tüm Öğretmenlere…

Öğretmenimi düşündüm bugün yine… İlkokul öğretmenimi… İsmail Hakkı Işık öğretmenimi… Onu kaybedeli yıllar oldu… Öldüğünde 52 yaşındaydı. Bizi 6. sınıfa yeni uğurlamıştı. O hiç yaşlanmadı. Saçlarına ak düşmedi. Beli bükülmedi. Öğretmenim ölmedi! Özgür düşünmeyi, kendimi ifade etmeyi, her şeyden önemlisi kendimi keşfetmeyi ondan öğrendim. Bilginin değerini, insanları sevmeyi, çevremdekileri “ötekileştirmeme”yi, sabrı, özgüveni, zaman zaman yanılabileceğimi, hatalarımı kabullenmeyi, özür dilemeyi ondan öğrendim. Anlayacağınız hatasıyla sevabıyla insan olmayı ondan öğrendim. Ve biliyorum ki onu yılın yalnızca bir gününe sığdıramamam! Onu yüreğimdeki yeriyle ve eylemlerimle ömrüme sığdıracağım.  Öğretmenler gününüz kutlu olsun öğretmenim! Dünyanın her yerindeki öğretmenlerim…